فلفل سبز احتمالا” بومی آمریکاست. حدود 7000 سال قبل از میلاد مسیح بشر فلفل سبز را می شناخته است. جنس فلفل سبز Capsicum می باشد که متعلق به تیره Solanaceae است.فلفل سیاه را Black pepper )) که با نام علمی Piper nigrum L. و از تیره ی فلفلیان است اشتباه گرفت.احتمالا” فلفل سیاه بومی هندوستان بوده دارای ساقه های خوابیده است و تولید میوه های کروی و سیاه رنگ می کند . میوه ی سته آن را خشک کرده وبه صورت پودر در میآورند وبه عنوان چاشنی در غذا استفاده می کنند.

 درجه حرارت های پایین باعث کم شدن دوره رشدش می شود. این گیاه دارای ساقه های منشعب به طول 180-50 سانتی متر است. میوه های نارس آن به رنگ بنفش تیره بوده ودر حالت رسیده به رنگ قرمز شفاف دیده می شود. میوه های خودرو کوچک اند (به قطر 1.5-1 سانتی متر). انواع اهلی امروزه میوه هایی به بزرگی ده برابرمیوه های خودرو می دهند. لازم به ذکر است که بوته فلفل مقدار تولید خود را به طوراتوماتیک تنظیم می کند بدین معنی که وقتی مقدار محصول یک بوته زیاد شود گل های جدید پس ازشکفته شدن پژمرده شده ومی ریزند وتبدیل به میوه نمی شوند. بنابراین بهتراست به طور مرتب فلفل های ریزرا که بازارپسند است چیده تا دائما” شکوفه های جدید به فلفل تبدیل شوند.
ارزش غذایی و ویتامین
از فلـفل به عنوان دارو برای درمان روماتیسم، سوء هاضمه،ناراحتی های اعصاب ولمباگو استفاده می شود. اهمیت فیزیولوژیکی این گیاه براساس خاصیت اشتها آور،هضم غذا،مقدار کاروتین وبه ویژه ویتامین Cآن است. مقدارویتامین C درمیوه های نارس بین 70-60 میلی گرم و درمیوه های رسیده بین 140-120 میلی گرم در 100 گرم میوه تازه است.کاروتین وویتامین P موجود دراین گیاه در تنظیم فشار خون بسیارموثر است.
رنگ قرمز فلـفل مربوط به ماده کاپسانتین (Capsanthin) است که متعلق به گروه رنگدانه گزانتوفیل است.ازاین ماده شیمیایی غیرفعال در رنگ های خوراکی مواد غذایی به مقدار زیادی استفاده می شود.
تندی فـلفل سبزمربوط به ماده آلکالوئیدی کاپسایسین Capsaicin) ) است که قسمت اعظم آن درسیتوپلاسم ومقدارکمی دردانه ها ودیواره های مزوکارپ وجود دارد.
فلـفل دارای انواع ویتامین های A،ویتامین های گروه B، ویتامین Cونیاسین است. مخصوصا” این که فلفل سرشار از ویتامین های AوC است. همچنین فلفل دارای املاح کافی همچون کلسیم ، فسفر، آهن،سدیم و به خصوص پتاسیم می باشد.این گیاه دارای پروتئین،چربی،کربوهیدرات وترکیبات فیبری نیز می باشد.
شرایط آب وهوایی
احتیاجات آب وهوایی فلفل تقریبا” شبیه گوجه فرنگی بوده وتا حدودی پرتوقع ترازآن است.این گیاه برای رشد ونمومناسب طالب نور،دما وآب زیادی است. سبزی فصل گرم محسوب میشود.این گیاه فوق العاده به سرما حساس است.ذکراین نکته لازم است که شاید فلفل خشکی رابهترتحمل کند، مقایرنامناسب آب وحرارت دوعامل مهم ریزش گل ومیوه درفلفل است.
در طول دوره رشد ،دما نباید از 35درجه سانتی گراد بیشتر شود و یا از18درجه سانتی گراد پایین تر باشد.مناسب ترین دما برای رشد فلفل بین 29-21درجه سانتی گراد است که دما درشب درتشکیل میوه تاثیربسزایی دارد.چنانچه دما درشب پایین تراز16.5درجه ویا بالاتراز24 درجه سانتی گراد باشد،میوه تشکیل نمی شود.
نور
انجیراستور: نور کم در ماههای زمستان باعث افتادن گل وغنچه وحتی دربعضی مواقع افتادن تمامی برگها می شود.ازاین نظربرای تولید نشاء درمناطق معتدل ودرماههای زمستان ازنورمصنوعی استفاده می کنند که حداقل شدت نور مورد نیاز) 5کیلو لوکس) را تامین کند.
دما
فلفل سبز درمقابل دمای کم به وضوح عکس العمل نشان می دهد. حداقل میزان دما برای جوانه زنی 11درجه سانت گراد وبرای رشد ونمو بالای 14درجه سانتی گراد است. این گیاه می تواند دمای 2درجه سانتی گراد را برای مدت چند روز تحمل کند ولی در دراز مدت ریشه صدمه دیده و خسارت کلی به گیاه وارد می شود. دمای بالای 30درجه سانتی گراد نیزبرای رشد ونمومضراست وباعث کاهش عملکرد به دلیل افتادن گل ها وگاها” افتادن میوه ها می شود. دلیل اصلی این پدیده را تلقیح ناقص می دانند که دراثرجوانه زنی ناقص گرده ها وخشک شدن شدید کلاله به وجود می آید. دمای مناسب برای عمل لقاح بین 22-18درجه سانتی گراد است وبهتراست روزها دما 25 وشب ها 16 درجه سانتی گراد باشد.
آب
فلفل سبز ریشه ای ضعیف دارد و گسترش آن درخاک کم است. ازاین نظربه آب زیادی نیازدارد. این نیاز در اوایل رشد محسوس تراست.رشد خوب و عملکرد مناسب زمانی به وجود می آید که مقدارآب موجود درخاک بین 80-60درصد ظرفیت مزرعهField capacity)) باشد.تنش آبی در زمان رشد اولیه باعث کاهش اندازه گیاه می شود ومی تواند موجب افتادن شکوفه وکاهش میوه دهی می شود.
خاک
انجیراستور: خاک های نیمه سنگین وهوموسی برای این گیاه مناسب است.این گیاه درمقابل خاک های قلیایی حساس است وخاک های کمی اسیدی رابهترتحمل می کند.خاک لومی شنی که رطوبت را تا اندازه ای درخود حفظ کند. PH بین 7.5-6.5 برای رشد آن مناسب است ولی در PH کمتراز6.5-5.5 نیز میتواند به خوبی رشد کند ومحصول دهد.فلفل به اکسیژن فراوان نیاز دارد زیرا وجود اکسیژن برای اجتناب ازسفت شدن خاک های فشرده درمناطقی با زهکشی فقیر حائزاهمیت است.
کود
احتیاجات کودی آن شبیه گوجه فرنگی است. فلفل سبزدرمقابل کودهای کلر دارحساس است. کود حیوانی پوسیده وکمپوست می تواند درزراعت این گیاه استفاده شود. کود ازته را به مقدارکم قبل ازکاشت واندکی بیشتردرآغاز گلدهی می توان به گیاه افزود. باید به این نکته توجه نمود که ازت بیش از اندازه باعث کاهش محصول می شود.
برای تولید و بالا بردن عملکرد فلفل علاوه بر کودهای حیوانی از کودهای شیمیایی نیزاستفاده می شود.کود سرک ازته درزمان تشکیل میوه لازم است تا ازوقفه رشد گیاه جلوگیری کند وبرای این منظوراز 112کیلونیترات آمونیوم یا معادل آن باید استفاده شود. برای خاک های شنی 56 کیلونیترات یا سولفات پتاسیم بایستی به کود سرک ازته افزوده گردد. در خاک های سنگین تر با حاصلخیزی متوسط تا خوب کود شیمیایی کمتری مورد نیازاست.
انتخاب ارقام
در انتخاب ارقام مناسب باید موارد زیر را در نظر داشت :
رشد سریع،
حساسیت کم در مقابل کاهش دما ،
زود رسی و تولید بالا ،
خود گشنی زیاد ،
مقاومت در مقابل بیماری ها، آفات و ویروس ها ،
اندازه و رنگ یکنواخت ،
قابل مصرف بودن میوه ها در حالت سبز و نرسیده ،
حفظ شفافیت پس از برداشت محصول .
در میان گروه های فلفل مورد کشت دوگروه عمده وجود دارد :
1 – آنهایی که میوه های ملایم یا شیرین به نام فلفل های شیرین تولید می کنند ،
2 – آنهایی که میوه های تند به نام فلفل های تند تولید می کنند.
گونه های فلفل سبز:
Capsicum annum – دارای ارتفاعی بین 180-50 سانتی متر است . گیاهی با انشعابات ساقه ای زیاد، میوه های نارس سبز تا نیلی رنگ و میوه های رسیده قرمز است.
Capsicum baccatum – دارای برگ های بزرگ و بیضوی بوده و گل ها به رنگ بنفش هستند ، میوه ها تخم مرغی شکل اند که در هنگام رسیدن به راحتی به زمین می رسند.
Capsicum chinens- گیاهی چند ساله بوده ودارای مقادیرزیادی ماده ی تند کاپسایسین می باشد .
Capsicum pubescens- برگ ها دارای کرک های زیاد بوده و دانه ها سیاه رنگ اند. این گونه مقاوم به سرما است وتا ارتفاعات 1000متری درارتفاعات آند آمریکای جنوبی یافت می شود .
Capsicum frutescens – این گونه به چند واریته تقسیم می شود:
فلفل آلبالویی شکل C.f.var.cerasiform)) که دارای طعم تندی است
فلفل مخروطی C.f.var.conoides)) تند بوده و شکل مخروطی دارد .
انجیراستور: فلفل خوشه ای C.f.var.fasciculatum)) رنگ میوه ها قرمز و به شکل خوشه روی گیاه قرار می گیرد .
فلفل دلمه ای C.f.var.grossum)) دارای میوه های بزرگ بوده و انتهای میوه ها فرو رفته است و روی آن شیارهایی دیده میشود. فاقد طعم تند است و از آن در تهیه سالاد استفاده می کنند. گیاهی علفی با ساقه های سمپودیال که به شکل کوچک و بزرگ
رشد می کنند . هر ساقه ی سمپودیال به ندرت به دو گل سفید رنگ مرکزی ختم میشود که با 2-3 شاخه جانبی پوشیده می شود.
فلفل زنگوله ایی : این نوع فلفل دارای نوع تند وشیرین است که بسیارلطیف ومطبوع است وبازارپسند است. انواع کوچک آن که ارتفاع بوته به 40-60 سانتی متر می رسد دارای میوه ی چهارپر، براق، سبزتیره است که پس ازرسیدن کامل ، قرمزمی شود مدت تولید محصول آن 75 روزاست.
فلفل طلایی :
1 -Comape
2 – Early calendar
3 -King of north
4 -Vindole
فلفل های تند : بیش از یکصد نوع فلفل تند تا کنون پرورش داده شده به طور کلی میزان محصول فلفل های تند در واحد سطح به مراتب بیشتر از فلفل های شیرین است . یک نوع آن به نام فلفل شیلی Jalapeno chile که مورد استفاده ی بسیار دارد و به طول 8 و قطر3 سانتی متر است و جز فلفل های بسیار تند محسوب می شود، همچنین فلفل مومی هنگری Hungarian wax که رنگ آن اول زرد و به تدریج به قرمز روشن مبدل می گردد ، و طول آن 15 سانتی متر و قطر آن 3-4 سانتی متر و از فلفل های زودرس محسوب می شود .
شخم و عمل آوردن
زمینی که دربهارفلفل کاری می شود باید دراواخرپاییزیا اوایل زمستان سال قبل به طورعمیق شخم گردد. اگرکود سبزیا گیاهان پوششی به کارگرفته شده باشد، ممکن است دراوایل زمستان یا بهاربا شخم زدن زیرخاک شوند .دربهارسطح خاک بایستی به خوبی دیسک ودندانه زده شود.
کاشت و کولتیوارتور زنی
پروش نشا ء : بذرباید قبل ازکاشت به یک قارچ کش محافظت کننده آغشته شود اگرازبسترهای گرم استفاده شود بذورباید 6-8 هفته قبل ازموقع نشاء گیاهان درمزرعه کشت شوند. دربیشترمناطق، بذردرحدود یک ماه قبل ازمیانگین تاریخ های آخرین یخبندان بهاره کشت میگردد. درجه حرارت خاک 24-21درجه سانتی گراد قبل ازسر زدن بین 21-18 درجه سانتی گراد بعد ازسر زدن گیاهان از خاک باید تامین گردد. آبیاری درصورت امکان باید صبح های آفتابی وگرم با دقت انجام گیرد. رطوبت زیاد ، حرارت خاک را پایین آورده و مرگ گیاهچه ها را تشدید می بخشد. برای تسهیل درمقاوم سازی مطلوب ، تهویه با نزدیک شدن گیاهان به مرحله قابل نشاء کردن باید افزایش یابد.
نشاء کردن در مزرعه
روش متداول نشاء کردن گیاهانی به ارتفاع 10-20 سانتی متربا فاصله 45-75 سانتی مترازدیگرردیف ها به فاصله 90-105 سانتی مترمی باشد. گیاهان با ماشین نشاء کاری یا با دست نشاء می شوند، درروش اول سرعت بیشتروراندمان کار بالاتراست.
ماشین نشاء کاری بایستی مجهزبه یک وسیله آبیاری باشد که درحدود یک فنجان آب یا محلول محرک به هرگیاه داده شود.محرک راغالبا” درآب نشاء کاری حل می کنند. این محلول مخلوطی از3.6 کیلوگرم منوپتاسیم فسفات و 3.6 کیلوگرم دی آمونیوم فسفات در1000 لیترآب توصیه می شود.
کولتیواتور زنی
پس ازگرفتن نشا ها درزمین ، باید فقط به دفعاتی که جهت کنترل علف ها کافی است کولتیواتور زنی سطحی انجام شود. کولتیواتور زنی عمیق بدون استثناء باعث قطع ریشه ها وهمچنین خشک شدن آن ها در بیرون خاک می شود که هر دو باعث یک وقفه شدید در رشد گیاه می شود.
کاشت بذر برای تهیه نشاء
به طورمعمول برای مقداربذرلازم برای تولید یک هزار نشاء حدود 190 گرم است. با آنکه درهرگرم بذرفلفل درحدود 160 عدد بذر وجود دارد ولی پس ازکاشت تعدادی ازآنها رشد نکرده و ضایع می گردند. هرهکتارسطح زیرکشت 2-3.5 کیلو بذرلازم است.
درجعبه های چوبی ، خاک برگ ، کود حیوانی ، خاک باغچه را به نسبت مساوی مخلوط نموده و پس ازکاشت بذر به وسیله غبارپاش سطح روی جعبه را کاملا” خیس نموده ومادام که تخم به نشاء تبدیل نشده باشد باید سطح جعبه مرطوب شود.
جعبه نشاء را درحرارت 18-24 درجه داخل شاسی قرار داده وپس ازدوهفته که نمو بذرشروع شد ونشاها چهاربرگه شدند بین آنها را تنک نموده تا رشد بوته ها بحد کافی برسد پس ازآنکه درجه حرارت محیط خارج به 20 درجه رسیده شد وتغییرات درجه حرارت هوا درشب زیاد نباشد می توان جعبه ها را به محیط آزاد انتقال داد تا بوته خود را با محیط خارج تطبیق دهد، مدت لازم برای رشد بوته ها داخل جعبه بین 7-10 هفته است.
کاشت فلفل در محیط آزاد
زمین کشت فلفل را در زمستان به مقدار30-40 تن کود حیوانی داده وآن را برگردان نموده ودراوایل خرداد ماه زمین را دیسک زده ومقدار350 کیلو کود شیمیایی 10-10-5 در دو مرحله به خاک اضافه می کنند وبوته ها را به وسیله بیلچه درخاک قرار می دهند . پای بوته ها باید به طورمرتب با بیلچه سله شکنی شده وعلف های هرزگرفته شود، چنانچه به علت تاخیر درآبیاری،پای بوته ها خشک شدند، شکوفه ها می ریزند . در هنگام باید این نتکه را در نظر گرفت که برای برداشت لازم است از قیچی مخصوص استفاده نمود، زیرا کشیدن وکندن فلفل ازبوته موجب ضایع شدن نهال و زخمی شدن آن می شود.
کاشت فلفل درخانه
دانه های فلفل را درفروردین ماه به طورتک تک به عمق یک سانتی متردرگلدان 8 سانتی متری که خاک گلدان حاوی کود پوسیده وخاک برگ است کاشته وگلدان را درمحیط گرم خانه نزدیک دریچه شمالی قرارمی دهند. درجه حرارت مناسب برای آن 18 درجه می باشد وقتی نشای فلفل به 12-15 سانتی متر رسید سرشاخه ی آن را قطع نموده وبه گلدان 13 سانتی منتقل می کنند. دراوایل خرداد ماه گلدان را به محیط آزاد برده ودرمدت کوتاهی می توان آن را به گلدان 18 سانتی منتقل نمود وگلدان را درمحل آفتاب گیرقرارداده و بهتراست یک قیم 10سانتی درمجاورت بوته نصب شود، تا سنگینی محصول بیش ازحد به بوته فشار وارد نکند.
مراقبت های زراعی و برداشت
فلفل ها بهترین رشد را زمانی که درجه حرارت خاک بالای 18 درجه سانتی گراد است و در درجه حرارت هوای بین 20-27 درجه سانتی گراد دارند. درکشت های زودترممکن است به درجه حرارت شب برخورد کند وازآسیب سرما رنج ببیند. استفاده ازمالچ های پلاستیکی و پوشش های ردیفی ، پیش رسی را در رشد اولیه نشان داده است. پس از انتقال به زمین اصلی نسبت به آبیاری آن باید اقدام کرد و به مرور وجین کردن علف های هرز، دادن کود سرک و خاک دادن پایه بوته از جمله مراقبت های زراعی دیگراین گیاه است. درفلفل دلمه معمولا” 2-3 شاخه را نگهداری کرده وبقیه را هرس می کنند. تقریبا” 8 هفته پس از نشاء اولین برداشت محصول شروع شده وتا اواخر پاییز می توان آن را برداشت نمود. با افزایش رنگ پذیری مقدارقند آن نیزافزایش می یابد.عمل برداشت بوسیله دست انجام می گیرد.
چگونگی برداشت فلفل به نوع و طرزمصرف آن بستگی دارد. ارقام فلفل شیرین را وقتی برداشت می کنند که میوه های آن هنوز سبز است، ولی باید به رشد کامل رسیده باشند. این نوع فلفل را به عنوان سبزی مصرف می کنند. برای تهیه ادویه باید میوه کاملا” رسیده و قرمز باشد.
برداشت، عملیات پس از برداشت و بازاریابی
زمان برداشت فلفل دلمه ای به طور عمده به وسیله اندازه میوه، مرحله رسیدگی آن باید تعیین شود. برای بازار به مجرد اینکه میوه ها تقریبا” به اندازه ی کامل رسیده و سفتی آنها به میزان مطلوب رسیده باشد، اما قبل از شروع به قرمز شدن میوه ها چیده می شوند ، زیرا ممکن است قرمزشدن مربوط به رسیده شدن باشد. فلفل های سبز چیده شده را در سبدهایی ریخته و به محل های بسته بندی برای درجه بندی حمل می کنند.
فلفل های شیرین یا دلمه ای در حرارت های پایین تراز7 درجه سانتی گراد در معرض سرما زدگی هستند. انبار با درجه حرارت بالاتر از 10درجه سانتی گراد رسیدن و پوسیدگی نرم باکتریایی را تشدید می کند. در درجه حرارت 7-10 درجه و رطوبت نسبی 90-95 درصد می توان حتی تا سه هفته فلفل را انبار نمود.بسته بندی اولیه در پلی اتیلن و واکس زدن سبک ، چروکید گی را کاهش داده و طول دوره انبارداری را افزایش می دهد.
 
درجه بندی و بسته بندی
ازآنجا که فلفل سبز فساد پذیراست باید هرچه زودتر پس ازبرداشت فروخته شود. محصول جهت فواصل کوتاه ازمحل بسته بندی با کامیون های بدون سردخانه ارسال می شود. بعضی از زارعین محصول خود را ازطریق بعضی تعاونی های محلی سبزی وتعداد کمی ازطریق امانت فروشی ،بفروش می رسانند . روش اخیر معمولا” آخرین راه است.
آفات و بیماری های فلفل
ازآفات وبیماری های مهم فلفل می توان به شته ها، تریپس، کرم شب پره ی زمستانه، کک های گیاهیFlea beetles)) وانواع نماتدها همچون Knot،Root وNematoda اشاره نمود.
از بیماری های مهم فلفل، آنتراکنوز، پژمردگی باکتریایی، لکه برگی، پوسیدگی میوه، سفیدک حقیقی، بیماری بوته میری فیتوفتورایی وبیماری های ویروسی می توان نام برد.
لکه برگی باکتریایی
عامل این بیماری Xanthomonas vesicatoria است. لکه برگی باکتریایی باعث تشکیل لکه های کوچک، قهوه ای تیره وزگیل مانندی روی برگ ها ومیوه می شود. درآب وهوای مرطوب سریع ترمنتشرشده وممکن است تمام برگ های گیاه ریزش کند. لکه ها اجازه ورود قارچ ها ودیگرارگانیزم های عامل پوسیدگی را به داخل میوه را می دهند. ضدعفونی بذر، بهداشت بستر بذر وتناوب زراعی روش های توصیه شده برای کنترل بیماری هستند البته سمپاشی با سموم مسی نیز در کنترل بیماری کمک می کند.
بلایت گرمسیری
بلایت گرمسیری توسط Sclerotium rolfsii ایجاد می شود.غالبا”یکی ازمخرب ترین بیماری های فلفل درجنوب آمریکا است. گیاهان درنزدیکی سطح خاک مورد حمله قرارمی گیرند ودردوره های خشک ریشه ها ازبین می روند. گیاهان زرد شده وبه تدریج پژمرده می شوند. یک تناوب برنامه ریزی شده تنها روش کنترلی است که می توان توصیه نمود. فلفل هرگزنباید بعد ازلوبیا چشم بلبلی کاشته شود، اما پنبه ، ذرت وغلات تقریبا” مصون بوده ومحصولات خوبی جهت کاشت قبل ازفلفل هستند.
پوسیدگی گلگاه میوه
پوسیدگی گلگاه میوه فلفل (فیزیولوژیکی) باعث ظهور لکه هایی نزدیک رأس میوه ها درطول دوره های خشک ، قبل ازاینکه گیاهان دارای سیستم ریشه ای وسیعی گردند ، می شود. محصولات پیش رس بیشترتحت تاثیرقرارمی گیرند. لکه ها معمولا” با آلترناریا ودیگرقارچ ها آلوده شده که ممکن است تمام میوه را فاسد کند. گیاهان باید به طورعمیق درخاکی که خوب آماده شده نشاء گردند. ریشه ها نباید بعد از شروع میوه دهی صدمه ببینند.
آنتراکنوز
آنتراکنوز به وسیله Gloeosporium piperatum ایجاد می شود. آنتراکنوز غالبا” سبب لکه دارشدن شدید فلفل های رسیده وسبزمی گردد، قارچ داخل وروی پوسته بذر زندگی می کند وهنگامی که داخل پوسته قرار دارد نمی توان آن را با ضد عفونی بذراز بین برد. بذوربایستی ازمیوه های عاری ازآلودگی گرفته شوند و جهت ازبین بردن هرنوع اسپر قارچی که ممکن است به آنها چسبیده باشد باید ضد عفونی صورت گیرد. سمپاشی درمزرعه وبستربذربا کاپتان،زینب یا مانب نیزبه پایین نگه داشتن این بیماری کمک می کند.
سر خرطومی فلفل
سرخرطومی فلفل Anthonomus eugenii قرابت نزدیکی با سرخوطومی قوزه پنبه داشته ولی بسیارکوچک تراست. کرم ها از گل ها و مغز میوه ی جوان تغذیه می کنند وباعث می شوند که میوه ها قبل از رسیدن بریزند.این آفت دربیشتر نواحی کشت فلفل وجود دارد.
لارو مگس فلفل
این آفت Zonosemeata electa لارو یک گونه مگس است. تخم ها درمیان دیواره میوه گذاشته شده ومگس ها ازمغزمیوه تغذیه می کنند که سبب پوسیدگی می شود. چیدن فلفل ها هنگامی که هنوز سبزهستند ازآسیب زیاد توسط مگس فلفل جلوگیری می کند، اگرچه مغز آن ممکن است آلوده شده باشد. موثر بودن گرد پاشی با مالاتیون ثابت شده است. گرد پاشی باید هردو روزپس ازظهور مگس ها درمزرعه انجام می گیرد وتا زمانی که درمزرعه مگس پیدا شود، به فواصل پنج روز یک بار بایستی گرد پاشی تکرار شود.

در يكصد گرم فلفلهاي مختلف بين 80-93 گرم اب و3/2-2/1 گرم پروتين و4/0-2/0 گرم چربي وبين 8/15-8/4 گرم كربوهائيدرات و9-18 ميلي گرم كلسيم و49-22 ميلي گرم فسفر و4/1- 7/0 ميلي گرم اهن و25-12 ميلي گرم سديم و560- 210 ميلي گرم پتاشيم وجود دارد.همچنين ويتامين هاي انواع فلفل به شرح زير است:

ويتامين آ در فلفل هندي سبز 770 واحد – فلفل سبز شيرين 420 واحد وفلفل هندي سرخ 2160 واحد وريبوفلاوين  در فلفل هندي سبز وفلفل سبز شيرين 07/0 ودر فلفل هندي سرخ 2/1 ميلي گرم ومقدار نياسين در فلفل هندي سبز 7/1 ودر فلفل سبز شيرين 5/0 ودر فلفل هندي سرخ 9/2 ميلي گرم ومقدار متوسط اسيد اسكوريبيك در اين سه نوع فلفل حدود 235 ميلي گرام مي باشد .

اهميت فيزيو لوژيكي اين گياه بر اساس خاصيت اشتها اوري ،هضم غذا، مقدار كاروتين وبه ويژه ويتامينc آن است . مقدار ويتامين (سي)در ميوه هاي نارس بين 60 تا 70 ميليگرم ودر ميوه هاي رسيده بين 120 تا 140 ميلي گرام در 100 گرام ميوه تازه است . كاروتين وويتامين (پي ) دراين گياه در تنظيم فشار خون بسيار موثر است.

رنگ سرخ فلفل مربوط به ماده كاپسانتين (Capsanthin)   با فرمول شيمياييC4H58O3 است كه متعلق به گروه رنگدانه زانتوفيل است . ازاين ماده شيميايي غير فعال در رنگهاي خوراكي مواد غذايي به مقدار زيادي استفاده مي شود با توجه به مقدار نسبا زياد اين ماده در فلفل هاي رسيده (بيش از 10 ميليگرام در 100 گرم وزن تر ) كاشت اختصاصي فلفل براي تهيه رنگ خوراكي نيز مرسوم است.

تندي فلفل سبز مربوط به ماده آلكا لوييدي كاپسايسين با فرمول شيميايي C18H28NO3 است كه قسمت اعظم آن در سيتوپلاسم ومقدار كمي نيز در دانه ها وديوارههاي مزوكارپ وجود دارد.

املاح معدني وويتامينهاي موجود درفلفل دلمه (ميليگرام در100 گرام ميوه)

كلسيم

فسفر

آهن

منيزيم

پتاشيم

ويتامين آ

تيامين

ريبوفلاوين

نياسين

0/11

0/30

0/7

0/12

0/190

33/0

06/0

05/0

60/0

 

همچنان مواد غذايي موجود در فلفل دلمه (گرام در 100 گرام ميوه) عبارت است از :

آب4/93وپروتين0/9وچربي0/1مقداركربوهايدريت1/2موادسلولوزي0/2ميباشد.

اهميت دارويي:

فلفل از نظر علماي طب سنتي گرم وخشك است .مهمترين مشخصه بارز اين گياه با ديگر گياهان تندي آن است كه علت تندي آن جود ماده اي بنام كاپيسائي سين است .

تندي فلفل وابسته به حرارت ان است اما ماده كاپسائي سين موجود در اين گياه يك محرك هپيوتالاموس است. كه به طور موثر حرارت بدن را پايين مي اورد. بومي هاي مناطق نيمه گرمسير واستوائي مرتبا فلفل سبز مصرف ميكنند تا بتوانند حرارت هوا را تحمل كنند .

فلفل سبز مواد دفعي را از طريق ازاد ساختن كلسترول افزايش ميدهد. به اين وسيله ميزان كلسترول خون را كاهش مي دهد. فلفل شامل شش تركيب ضد درد وهفت تركيب ضد التهاب است. كه مهمترين اين تركيبات كاپسايي سين است ،كاپسايي سين موجود در فلفل سبز موقع كه به صورت موضعي بكار رود يك مسكن خيلي قوي است. فلفل سبز بزاق وترشحات معده را تحريك مي كند وهضم غذا راافزايش ميدهد. به علت ضد باكتري بودن ان مقاومت ناحيه ابتلاي به عفونت معده اي را افزايش ميدهد. ومي تواند اسهال عفونتي را فرونشاند فلفل سبز به عنوان داروي ضد ريزش مو بر حسب مقدار مو استفاده مي شود. يك يا دو قاشق غذا خوري فلفل خشك را در يك گيلاس اب حل نموده هفته دو يا سه باربه پوست سر بماليد. وپس از يك دقيقه بشوئيد.

البته كساني كه دچار حساسيت هستند از مصرف فلفل سبز خودداري نمايد.مصرف زيادكاپسائي سين مي تواند سمي باشد. استفاده دوامدار يا طولاني ان ممكن است سبب سوزش پوست و بروز تاول و التهاب پوست دربرخي

اشخاص شود. قبل از استفاده دريك منطقه كوچك پوست امتحان كنيد اگر موجب سوزش گرديد از مصرف ان خودداري نمايد..

ممكن است سبب سوزش هاي معده وروده شود وحتي ممكن است كليه را ازكار بندازد . اگر چه روي زخمهاي اثناعشر تاثير نمي گذارد. مصرف ان در زمان حاملگي مشكلي ندارد.

احتياج آب وهوايي:

احتياج آب وهوايي نيز تقريبا مانند بادنجان رومي بوده وتا حدودي پرتوقع تر ازآن است. اين گياه براي رشد ونمو مناسب طالب نور،دما ،آب زيادي است.

نور:

 نور كم در ماههاي زمستان باعث افتادن گل وغنچه و حتي در بعضي مواقع تمامي برگها مي شود. از اين نظر براي توليد نشاء در مناطق معتدل ودر ماههاي زمستان از منابع نور مصنوعي استفاده مي شود كه حداقل شدت نور مورد نياز (5كيلولوكس)را تامين كند. آزمايشات نشان داده اند با افزايش شدت تابش وتعداد ساعات روشنايي فاصله كاشت بذر تا آغاز گل دهي كوتاه مي شود.

هرچند كه كاهش نور به علت سايه اندازي ودر ماههاي تابستان رشد رويشي گياه را افزايش مي دهد ولي باعث كاهش تشكيل گل ودر نهايت كاهش عملكرد مي شود .

دما:

 فلفل سبز در مقابل دماي كم به وضوح عكسل العمل نشان مي دهد حداقل ميزان دما براي جوانه زني 11درجه سانتي گراد وبراي رشد ونمو وبالاي 14 درجه ساتي گراد است اين گياه مي تواند دماي 2 درجه سانتي گراد را براي مدت چند روز نيز تحمل كند ولي دردرازمدت ريشه صدمه ديده وخصارت كلي به گياه وارد مي شود دماي بالاي 30 درجه سانتيگراد نيز براي رشد ونمو مضر است وباعث كاهش عملكرد به دليل افتادن گلها وگاها نيز افتادن ميوه ها مي شود . دليل اصلي اين پديده راتلقيح نا قص مي دانند كه به علت جوانه زني ناقص گرده هاو

خشك شدن شديد كلاله به وجود مي آيد . دماي مناسب براي عمل لقاح  بين 18 تا 22 درجه سانتيگراد است ويا بهتر اينكه روزها 25 وشبها16 درجه سانتي گراد باشد.تعداد برگها در اولين گره سمپو ديال ساقه وتا حدودي

تعداد گلها توسط ميزان دما تنظم ميشود . با افزايش تعدادگلها مواجه مي شود.

در  دماي بالا (26 تا 22 درجه سانتيگراد) با كاهش تعداد برگها وتعداد گلها صورت مي گيرد.

آب:

فلفل سبز سيستم ريشه اي ضعيفي دارد وگسترش آن در خاك نيز كم است . از اين نظر به آب زيادي نيازدارد. اين نياز به ويژه در اوايل دوره رشد محسوس است .رشد خوب وعملكرد مناسب زماني به وجود مي آيد كه مقدار آب موجود در خاك بين 60 تا80 در صد ظرفيت مزرعه  باشد.

اگر چه فلفل نسبت به سرما حساس است اما ورايتي هاي جديدي پرورش داده شده كه در منطقه سرد سير ، قابل پرورش است چنانچه درجه حرارت محيط در شب به كمتر از 16 درجه وپيش از 24 درجه برسد گلهاي فلفل مي ريزد . همچنين چنانچه در جه حرارت در هنگام روز از32 درجه بالاتر برود تعداد زيادي از گلها مي ريزد بهترين درجه حرارت براي پرورش فلفل 18 درجه درشب و24 درجه در روز است ،فلفلهاي ريز در مقابل تغييرات درجه حرارت مقاوم تر اند. لازم به ذكر است كه بوته فلفل ،مقدار توليد خود را بطور اتوماتيك تنظيم مي كند، بدين معني كه وقتي مقدار محصول يك بوته زياد شود ،گلهاي جديد پس از شگفته شدن پژمرده شده مي ريزد وتبديل

به ميوه نمي شود . بنابر اين بهتر است به طور مرتب فلفلهاي ريز را كه بازار پسنداست چيده تا دائما شكوفه هاي جديد به فلفل تبديل شوند.

كاشت:

فلفل را مي توان مانند بادنجان رومي وبادنجان سياه مستقيما كاشت ويا خزانه گيري كرد. حدود 500-900 گرم بذر براي تهيه نشاء براي يك هكتار زمين كافي است بوته ها ممكن است 7-10 هفته در خزانه باقي بمانند . فلفل را در جوي پشته نشاء مي كنند. عرض پشته ها كه همان فاصله دو خط كشت مي باشد حدود 50-70 سانتي متر وفاصله دو بوته روي خط كشت بين 30-60 سانتي متر متغير است .

فلفل از جمله نباتات حرارت دوست است .گرچه رطوبت  وحرارت بلند مي تواند سبب ريختن تخمدان وگل گرديده وهم با عث تشكيل ميوه هاي كوچك شود .در صورت بارندگي از 600 -1200 ملي متر انكشاف عادي نبا تات صورت گرفته مي توا ند ،در حاليكه ،بارندگي زياد مي تواند باعث  بوجود آوردن امراض وتخريب ميوه وبرگ گردد. فلفل درجاهائيكه 1500 متر از سطح بحر فلفل در خاكها ي مختلف توافق داشته ،ولي خاكهاي زراعتي با قلبه عميق را كه عاري از سنگچل وريگ با شد تر جيح مي دهد.در جاهاي كه دوره نمويي كوتاه دارد بهتر است در خاكهاي ريگي زرع گردد .فلفل اكثرا بصورت نهالي شانده مي شود ندرتا در سا حات كم تخم مستقيما  در زمين پاش داده ميشود .

فاصله بين قطارها 20-40 سانتي متربوده ودر فاصله 30 سانتي متر قطار 20 دانه تخم پاش داده ميشود . در قسمت هاي استوايي نهالي ها بعد از 40 روز شانده مي شود .نهالي ها در وسط پشته شانده ميشود وبعدا آبياري در جويه ها صورت مي گيرد كه البته مقدار آن خيلي زياد نمي با شد .دو مين آبياري در روز دوازدهم پس از آبياري اول صورت ميگيرد در سيستم ريشه بهتر و عميق تر انكشاف نمايد .در شروع شكوفه فلفل آبياري كمتر صورت گرفته ودر وقت شكوفه مكمل آبياري قطع مي گردد،تااينكه شرايط براي  انتقال ازنمو به بارآوري مساعدگردد،درشروع پيداشدن تخمدان  ميوه آبياري از سر گرفته مي شودوبعد از هر جمع آوري حاصل آبياري صورت مي گيرد. در تكزاس 3- 4 مرتبه آبياري صورت ميگيرد، در مكسيكو واريزونا (ايالات متحده آمريكا ) 11-12مرتبه آبياري در جويه ها صورت مي گيرد.

در زرع تخم بر زمين مقدار تخم 1-3 كيلو گرام في هكتار مي باشد. زرع بصورت قطار هائيكه به فاصله 75-90 سانتي متر از هم قرار دارند، صورت مي گيرد . در زمان يكه نمودن فاصله بين نبات 30-35 سانتي متر از هم قرار دارند، صورت مي گيرد.در زمان يكه نمودن فاصله بين نبات 30-35 سانتي متر گذاشته مي شود.

در صورت زرع در چقورك ها طرح 80.50 سانتي متر گذاشته تطبيق مي گرددكه در هر چقورك ا-2 نبات گذاشته مي شود. جهت محو نمودن گياهان هرزه عمليات زراعتي در بين قطار ها به عمق 5/2-5 سانتي متر صورت مي گيرد. همچنان چون كنترل امراض بادنجان رومي ،كنترل امراض فلفل نيز اهميت زياد دارد .

چون كه در چنين مزارع امراض مشترك اند در دوره دوم نموئي كودهاي معدني مقدار 1000 – 1500 كيلو گرام در في هكتار كه از آن جمله مناصفه آن قبل از شاندن نهالي ،بعدا  يك چهارم داشته حصه ان بعد از 30- 40 روز ويك مرتبه ديگر پس از شروع تشكيل ميوه باقي مانده كود استعمال مي گردد.

در صورت تربيه فلفل تند وفلفل شيرين در يك مزرعه لازم است كه از هم فاصله باشند كه در صورت گرده افشاني بين آنها ميوه ارزش اقتصادي خود را از دست مي دهد.فلفل شيرين در زمان پختگي جمع آوري مي شود ،يعني بحال آبدار سبز حاصل برداري در چندين دفعه صورت مي گيرد (بعد از هر 10-7 روز يك مرتبه) حاصل

مرچ شيرين تا به 20-30 تن في هكتار مي رسد، در بعضي موارد حتي تا به 40 تن في هكتار و فلفل تند تا 15 تن في هكتار بالغ مي گردد.

كود:

 احتياجات كودي آن نيز شبيه بادنجان رومي است . فلفل سبز در مقابل كودهاي كلر دار حساس است .ميزان مورد نياز كودها پس از تجربه دقيق خاك مشخص مي شود. كود حيواني پوسيده وكمپوست مي تواند در زراعت اين گياه استفاده شود .كود نایتروجن را به مقدار كم قبل از كاشت و اندكي بيشتر در آغاز گل دهي به اين گياه مي دهند .به نظر Fritz حدود 150 كيلو گرام نايتروجن در سه نوبت و100 كيلو گرام P2O5 و300 كيلو گرم  K2O (بدون كلر) در يك هكتار براي اين گياه در نظر مي گيرند.در صورتي كه Krug مقدار 50 كيلو گرام نايتروجن در موقع انتقال نشاء و50كيلوگرام  P2O5 و300كيلوگرام K2O به عنوان كود پايه را در يك زمين حاصلخيزي براي اين گياه كافي مي داند. اوبراين عقيده است كه كود سرك را مي توان بر اساس ميزان برداشت

محصول محاسبه نمود. بدين ترتيب كه به ازاي هر 3كيلوگرام محصول دريك متر مربع حدود 4گرام نايتروجن ،1گرام P2O5 9/5 گرام K2O 4/3 گرام Cao و8/0 گرام Mgo را از زمين خارج ميگردد.

شخم زني :

بزودي پس از گرفتن نشاء ها در زمين بايد فقط بدفعاتي كه جهت كنترل علفها كافي است  . شخم زني  عميق بدون  استثناء باعث قطع ريشه ها وهمچنين خشك شدن آنها در بيرون خاك مي شود . كه هر دو يك وقفه شديد در گياه مي گردد.

فلفل از جمله سبزیجات بسیار خوش طعم است که تقریبا در همه غذاها و خوراک ها از آن استفاده می کنیم. فلفل در انواع مختلف شیرین، تند، چیلی، سفید، زرد، نارنجی، قرمز، سبز، بنفش و حتی قهوه ای موجود است. فلفل ها اندازه های بزرگ یا کوچک دارند. کشیده و قلمی یا چاق و گرد هستند. انواع دلمه ای و ساده دارند. به طور کلی، خانواده فلفل ها بسیار وسیع و گسترده است و همه آنها طرفداران بی‌شماری در سراسر دنیا دارند.

اما به طور کلی، فلفل را به دو دسته تند یا شیرین تقسیم بندی می کنند. بهترین نمونه فلفل شیرین، فلفل دلمه‌ای است. البته فلفل های دیگری نیز هستند که شیرین هستند. اما فلفل دلمه‌ای همیشه و در هر شرایطی شیرین است.

دلیل تند بودن فلفل های چیلی نیز، کپسای‌سین (نوعی الکالوئید) است که در آنها وجود دارد. میزان تندی فلفل ها نیز با هم فرق دارد. به طور مثال، فلفل های قرمز بسیار تندتر از فلفل سبز تند هستند.

فلفل دارای ویتامین های A، B، B6، C، پروتئین، كالیم، كلسیم، منیزیم، چربی، روغن، فیبر، بتاكاروتن، هیدروكربن، شكر، بیوفلاونیدن، كپساسین و آنتی اكسیدان است كه باعث جلوگیری از سرطان دستگاه گوارشی و پائین آوردن كلسترول خون و افزایش جریان خون می گردد. فلفل باعث ترشح آنتی باكتری ها و جلوگیری از عفونت روده ها می گردد و در تسكین و آرامش اعصاب قبل از خواب نقش بسزائی دارد. همچنین به دستگاه گوارشی در هضم غذا كمك می كند.

در نتیجه تحقیقات انجام شده در كره جنوبی در بین یکصد زن كه روزانه در سبد غذایی خود فلفل دلمه ای مصرف می کردند، دیده شد كه فلفل سبب دفع سلول های چربی شده است كه عامل چاقی است. همچنین، از بین برنده سرطان پروستات نیز هست.

جالب اینجاست همه انواع فلفل ها شرایط کاشت و برداشت یکسان دارند. البته فلفل های تند، کمی دیرتر رشد می کنند و به دمای هوای گرم تر نیاز دارند.

نکته: با اینکه فلفل گرمادوست است، اما دمای هوای بالای 24 درجه سانتی‌گراد می تواند موجب پلاسیده و بی کیفیت شدن محصول بشود.

زمان کاشت: 6 تا 8 هفته پیش از کاشت فلفل، باید بذر آن را در گلدانی کوچک در خانه بکارید. وقتی کمی جوانه زدند و برگ دادند، آنها را از آن خاک خارج و در باغچه یا گلدانی دیگر بکارید. به اصطلاح، فلفل را باید نشاء کنید.

•    دوره رشد از هنگام باروری تا برداشت محصول: 60 تا 120 روز

•    مقدار نور موردنیاز: آفتاب مستقیم

•    میزان آب موردنیاز: هر روز باید آبیاری شود. خاک باید دایم مرطوب باشد.

مراحل کاشت و نگهداری

فلفل را باید در خاک غنی بکارید و مستقیما زیر نور آفتاب قرار داشته باشد. آن را در محلی بکارید که از معرض باد دور باشد. هر چه هوا گرم تر باشد، فلفل طعم تندتری پیدا خواهد کرد. فلفل های شیرین و دلمه‌ای دمای 21 تا 25 درجه سانتی‌گراد را بسیار دوست دارند. اما فلفل های تند، دمای بالا و حداکثر 30 درجه سانتی‌گراد را دوست دارند.

فلفل را باید در عمق 30 تا 45 سانتی‌متری در خاک بکارید. برای رشد بهتر آنها کمپوست و کودهای دیگر نیز به خاک اضافه کنید. فاصله میان هر نشاء باید دست‌کم 30 سانتی‌متر از هم باشد. فلفل هایی که قد می کشند و ساقه آنها بلند می شود، به دیرک یا میله چوبی یا فلزی نیاز دارند تا خود را به آن بگیرند و بالا بروند. اگر حشره و کرم شب‌پره در خاک باغچه وجود دارد، اطراف نشاء جوان فلفل را بپوشانید.

صرف نظر از اینکه در باغچه یا در گلدان فلفل را می کارید، همیشه خاک آن را باید  مرطوب نگهدارید. به ویژه زمانی که گیاه تازه در حال رشد است باید همیشه خاک آن خیس باشد. البته آبیاری زیاد نیز موجب گندیدن گیاه می شود.  اگر گرمای هوا موجب می شود تا فلفل ها میوه ندهند، ناامید نباشید، با آبیاری دایمی و مرتب و خنک شدن هوا دوباره گیاه سرحال می شود و فلفل خواهد داد. هنگامی که هوا بسیار گرم است، روی خاک لاشبرگ بریزید تا رطوبت خاک را حفظ کند. همه گیاهان هرز را نیز هرس کنید.

فلفل را باید با کودهای مایع با کمترین میزان نیتروژن تغذیه کنید تا شکوفه کنند. اما خیلی هم زیاد کود ندهید. کودهایی که برای گوجه فرنگی وجود دارند، برای فلفل نیز مناسب هستند. بسیاری از متخصصان توصیه می کنند، برگ ها و گل های گیاه فلفل را هر روز با محلول سولفات منیزیوم اسپری کنید تا محصول بهتری ارائه دهد.

فلفل به طور ذاتی در برابر شته، حشره، لیسه، حشره هایی که گیاه را سوراخ می کنند (مته دهان)، کپک، قارچ و آفت بسیار مقاوم است، اما شاید به این بیماری ها دچار شود. بنابراین، باید بسیار مراقب گیاه باشید و در مواقع نیاز حتما آن را سم‌پاشی کنید.

برداشت

برای جدا کردن فلفل از ساقه گیاه، حتما از قیچی استفاده کنید. زمان مناسب برداشت فلفل دلمه ای وقتی است که به رشد کافی رسیده باشد و رنگش نیز تغییر کرده باشد. هرچه فلفل رسیده تر باشد، طعم شیرین تری نیز خواهد داشت. پیمیینتو نوعی فلفل اسپانیایی است که تا زمانی که کاملا قرمز نشده باشد، نباید آنها را برداشت کنید.

فلفل های تند را نیز پس از اینکه کاملا قد کشیدند می توانید برداشت کنید. فلفل های تند اصولا یا قرمز یا زرد هستند. بنابراین، برای اینکه حسابی تند و آتشین شوند باید صبر کنید تا رنگ آنها به طور کامل تغییر کند. هنگام چیدن فلفل های چیلی بهتر است دستکش دست کنید و هرگز با چشمان خود در تماس نباشید. اسید موجود در فلفل تند موجب سوزش پوست و چشم می شوند.  

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

7 − چهار =