تربچه گیاهیست از لحاظ مصرف یکساله ، از لحاظ تهیه بذر دوساله ، این گیاه از ترب کوهی وحشی که اصلاح و تربیت شده بدست آمده است .
محققین گیاه شناسی محل اولیه و اصلی آن را کشورهای مصر و یا چین می دانند .
این گیاه دارای انواع و اقسام فراوانی بوده برگ‌های آن بیضی شکل و کشیده هستند و اطراف برگ دارای بریدگی و شکاف بوده و زبر(خشن) میباشد .
برگ‌ها مستقیم از ریشه خارج می شوند . قسمت اصلی و خوراکی تربچه برجستگی انتهایی برگ‌ها است که به رنگ‌های مختلف ، سفید ، قرمز ، و دورنگ دیده می شود .

تربچه ، یکی از سبزیهای اشتها آور است که در اکثر خانواده‌ها آن را مصرف می کنند . برگ آن نیز خوراکی می باشد .
عده زیادی از مردم تربچه را در منزل می کارند و در سر سفره اغلب خانواده‌ها دیده میشود .
اصولا این گیاه را به دو نوع تقسیم می کنند و کلیه انواع این گیاه را در این دو دسته قرار می دهند .
۱ – تربچه نقلی یا تربچه چهار فصل : این قسم تربچه خیلی زود سبز شده و محصول آن در مدت زمان کوتاهی بدست می آید .
تربچه به شکل و رنگ‌های : گرد قرمز ، گرد ارغوانی / گرد سفید ، گرد بنفش ، گرد قرمز نوک سفید ، تربچه نیمه بلند قرمز ، نیمه بلند قرمز نوک سفید ، نیمه بلند ارغوانی ، نیمه بلند سفید ، تربچه بلند قرمز ، تربچه بلند سفید و بلند بنفش وجود دارد .
۲ – ترب یا تربچه درشت : برای بدست آوردن محصول ترب ، مدت زمان بیشتری لازم است .
بوته‌های ترب ، بزرگتر از تربچه می باشد .
لذا بایستی فاصله بوته‌ها از یکدیگر بیشتر باشد تا فضای لازم برای رشد گیاه وجود داشته باشد .
ترب ، به دو رنگ ، سفید و سیاه وجود دارد که به نامهای : ترب سفید و ترب سیاه نامیده می شوند .

آب و هوا و خاک : تربچه در هر آب و هوا و خاکی می روید ، لکن در هوای گرم زود خَشَبی ( خشک و چوبی ) و پوک شده از مرغوبیت آن کاسته میشود . از نظر خاک ، زمان کشت را باید در نظر داشت ، باین معنی که برای کشت بهاره ، زمین شنی و سست بهتر از زمین رسی و شنی سخت می باشد .
بعکس برای کشت انواع تابستانه در زمین‌های رسی و شنی و نمدار بهترین محصول بدست می آید .

 

همه چیز درباره کاشت و نگهداری گیاه ریحان

روش کاشت و ازدیاد تربچه و ترب : تکثیر تربچه ، وسیله بذر می باشد.

بذر تربچه ، قرمز رنگ ، کروی شکل و نسبتا ریز است .
قوه نامیه بذر تربچه ( قدرت سبز شدن بذر ) در حدود ۵ سال است .
به این معنی که بذر تهیه شده از تربچه برای کاشت بعدی حد اکثر تا ۵ سال قابل استفاده می باشد . ولی بهترین محصول از بذرهای جوان که حد اکثر ۳ ساله باشند بدست می آید .
بذر تربچه ۴ تا ۷ روز بعد از کاشت سبز می شود .
بذر مورد نیاز برای ۱۰۰ متر مربع زمین از انواع تربچه نقلی یا ریز ۲۵۰ تا ۳۰۰ گرم و برای انواع درشت ۱۰۰ تا ۱۵۰ گرم می باشد .

همه چیز درباره کاشت و نگهداری گیاه ریحان(در یک برگه جدید مرورگر باز میکند)

 

معمولا تربچه نقلی را به صورت نوبر می کارند . به این منظور از آبانماه به بعد تربچه را در زیر نایلون ، یا شاسی ، یا گلخانه کاشته ، در زمستان برداشت می نمایند .
تربچه را در هوای آزاد و فضای باز می توان بجز در طول زمستان در همه فصول کاشت .
کشت تربچه ، به دو طریق خطی ( ردیف کاری ) ، دستپاش ( کرتی ) انجام می شود .
زمان کاشت تربچه ، در فضای باز بنا به سردی هوا از اول اسفند ماه تا اول آبانماه توصیه می شود و می توان پیاپی آن را کاشت و برداشت نمود .

میزان مصرف بذر در زمان کاشت بستگی مستقیم به دقت و توجه فردی دارد که بذر را می کارد .
اگر به صورت فشرده کاشته شود ، مقدار بذر مورد نیاز بیشتر و اگر تُنُک و کم پُشت کاشته شود ، میزان بذر مورد مصرف کم خواهد بود .
( تذکر : آنچه در مورد نحوه کشت و مراقبت تربچه بیان شد شامل ترب، نیز می شود . فقط فاصله بین بوته‌های ترب ، بیشتر از تربچه خواهد بود همچنین مقدار بذر مصرفی ترب ، کمتر از تربچه ، بوده و مدت زمان سبز شدن ترب طولانی تر از تربچه خواهد بود .)

روش خطی ( ردیفکاری ) : در روش خطی ، بهتر است به ترتیبی بذرها را در شیارها قرار داد که فاصله بذرها از یکدیگر ۱ تا ۲ سانتیمتر ، فاصله شیارها از هم ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر باشند . سپس خاک اطراف شیارها را بروی بذرها بخوابانند .
روش کرتی ( دستپاش ) : در روش کرتی ، بایستی دقت شود بذرها بطور یکنواخت در زمین پخش شوند .به این منظور می توان مقدار بذر مورد نیاز برای کاشت را با ۲ تا۳ برابر خاک نرم و یا ماسه مخلوط نموده ، توامآ در زمین پاشید سپس با ماله چوبی یا شن کش روی آنها را پوشانید تا بذرها زیر خاک رفته و در معرض تابش مستقیم آفتاب و هوای آزاد قرار نگیرند همچنین در دسترس پرندگان نباشند .

 

همه چیز درباره کاشت و نگهداری هویج

کود دادن : تربچه از لحاظ احتیاج به مواد غذایی و کود خیلی قانع است به نحوی که در زمینی با حد اقل مواد غذایی می توان دو نوبت متوالی در سال تربچه را کاشت . لکن برای برداشت محصول خوب و مرغوب تقویت زمین ضرورت دارد .
تذکر : چون تربچه معمولا پس از ۱۸ تا ۲۵ روز از تاریخ کاشت بذر ، قابل برداشت خواهد بود ، توصیه می شود که بذر آن را با سایر سبزیها بکارند تا زمین بخاطر کشت تربچه معطل نماند .

به این منظور می توان تربچه را با سبزیهایی مانند : هویج درر یک زمان و یک محل کاشت زیرا در حالی که تربچه برداشت می شود ، هویج شروع به رشد میکند و از زمین حد اکثر استفاده خواهد شد .

بذر گیری : برای آن که شخصا بتوان بذر خوب تهیه نمود و بذر مورد نیاز سال بعد را تامین کرد . از آخرین محصول پاییزه تربچه‌های سالمتر و خوش فرم تر را جدا کرده ، جمع آوری می نمایند و در زیر خاک خشک کنار هم به صورت ردیف می خوابانند . در طول زمستان آنها را به همین شکل نگهداری نموده در اسفند تا فروردین ماه بتدریج آنها را از زیر خاک خشک خارج کرده ، به فواصل ۴۰ تا ۵۰ سانتیمتر از یکدیگر می کارند . پس از مدتی شاخه گل آنها از خاک خارج شده گل می دهد . در تیرماه و مرداد ماه بذرآنها می رسد . پس از رسیدن بذرها ، شاخه‌های حامل بذرها را که در غلاف ( غلاف بذرها را در داخل خود نگهداری می کند ) قرار دارد قطع نموده و دسته می کنند و در محل خشکی که هواگیر باشد خشک می کنند . پس از آنکه غلاف‌ها خشک شدند آنها را با ملایمت و به آهستگی به زمین می زنند ( می کوبند ) تا بذرها از داخل غلاف‌ها خارج شوند .آنگاه بذرها را از خاشاک جدا ساخته و در قوطی ، جعبه و یا پاکت در محل مناسبی نگهداری می کنند
در مورد تربچه‌های زمستانه بایستی از بذر تربچه‌های پائیزه بذر تهیه نمود.

 

تصمیم بگیرید چه رقم تربچه ای را می خواهید کاشت کنید. مانند بسیاری از سبزیجات ، ارقام بیشماری تربچه در دسترس وجود دارد ، هم هیبرید و هم گرده افشان. اگر یک باغبان تازه کار هستید ، گیاه تربچه Cherry Belle را بکارید. زیرا فقط طی 22 روز بالغ می شوند و طعم مطبوع و ملایمی دارند.

تربچه های بهاره ارقامی هستند که بیشتر افراد با آن آشنا هستند (مانند تربچه Cherry Belle ، که قسمت بیرونی آنها قرمز و قسمت داخلی سفید رنگ است). باید مطمئن شوید که در کدام فصل (بهار یا پاییز) می خواهید تربچه ها را پرورش دهید. آنها رشد سریعی دارند.

به طور معمول ، تربچه تابستانه شبیه به تربچه بهاره است ، اما تمایل به رشد تربچه تابستانه آهسته تر است و حدود 6 تا 8 هفته طول می کشد تا بالغ شود.

تربچه زمستانه نسبت به تربچه بهاره و تابستانه بسیار بزرگتر و سفت تر است و رشد طولانی تر دارد. بهتر است تربچه زمستانه را برای برداشت در فصل پاییز یا زمستان، باید در اواخر تابستان کاشت. تربچه های زمستانه شامل Daikon  و Champions هستند. تربچه Daikon می تواند تا طول 18 اینچ (45 سانتی متر) رشد کند و 60 روز طول می کشد تا بالغ شود، و شامل برخی از ارقام فوق العاده تند است.

 

همه چیز درباره کاشت و نگهداری گیاه شاهی

 

مکان مناسب برای رشد و پرورش تربچه ها انتخاب کنید. تربچه باید در مکانی با نور کامل یا سایه جزئی کاشته شود ، و خاک سست و نرم و زهکش خوب نیز نیاز دارد. قبل از کاشت، هر نوع سنگی را از خاک خارج کنید ، زیرا ریشه ها در اطراف سنگ ها در مسیر خود شکافته و ترک می خورند. همچنین قبل از کاشت تربچه ها، مواد آلی مانند کمپوست ، کود کشاورزی و یا برگ های کپکی را به خاک اضافه کنید.

مطمئن شوید که تربچه ها  نور فراوانی دریافت می کند. در غیر این صورت قسمت بالایی گیاه بزرگ و بخش ریشه بسیار کوچک می شود. البته، نور بسیار زیاد نیز می تواند باعث شود که تربچه به بذر رود.

خاک باید عاری از هر سنگ و کلوخ بوده و بخوبی زهکش شود و مقدار pH آن بین 5.8 تا 6.8 باشد. از مقدار زیادی مواد آلی (مانند کمپوست) در خاک استفاده کنید.

برای حصول بهترین نتیجه ، آزمایش خاک انجام دهید یا نمونه های خاک را به آزمایشگاه بفرستید تا مواد مغذی مناسب خاک بررسی شود. حداقل یک هفته قبل از کاشت تربچه هر گونه اصلاحی را در خاک انجام دهید.

 

همه چیز درباره کاشت و نگهداری گیاه مرزه

 

برای کاشت تربچه برنامه ریزی کنید. تربچه یک محصول فصل خنک است که بهتر است در فصل بهار و پاییز کاشته شود. رشد تربچه در ماههای گرم تابستان ممکن است باعث بلوغ زودرس یا bolt شود (به رشد سریع و کم برگ گیاه که منجر به گل دهی و تولید تخم زود هنگام شود، بولت شدن ( bolt )  یا بلوغ زودرس گیاه گفته می شود. گاهی اوقات ممکن است برخی گیاهان نیز به سرعت رشد و قد بکشند و به اصطلاح بولت شوند. در این حالت به جای برگ دهی زیاد، بیشتر گل و تخم تولید تا سریعتر تولید مثل کنند). شما می توانید اولین محصول تربچه را 2 هفته قبل از آخرین یخبندان در بهار بکارید ، زیرا تربچه یخبندان را به خوبی تحمل می کند.

انجیراستور: هنگام آغاز گرمای هوا ، رشد تربچه ها را متوقف کنید. بدان معنی که اگر بطور متوالی روزهایی با دمای 60 درجه فارنهایت (16 درجه سانتیگراد) یا بالاتر پیش رو دارید ، باید کاشت تربچه متوقف کنید تا هوا خنک شود.

یک تربچه معمولی بهاره، حدود 5 روز جوانه می زند و طی 3 تا 4 هفته برای برداشت آماده می شود.

از آنجا که تربچه ها خیلی سریع رشد می کنند ، می توانید کشت مخلوط (inter-crop) تربچه را بین تعدادی سبزیجات که سرعت رشد آهسته دارند، اعمال کنید تا نشانگر ردیفی نیز درست کنید. شما همچنین می توانید با کاشت یک ردیف جدید تربچه در هر هفته،  توالی کاشت را اجرا کنید تا برای مدت طولانی تری تربچه برداشت کنید.

 

بذرهای تربچه را بکارید. بذرهای تربچه باید حدود 1/2 اینچ (12.5 میلی متر) عمق و 1 اینچ (25 میلی متر) از هم فاصله داشته باشند. همانطور که تربچه ها جوانه می زنند، جوانه های موفق و رشد یافته را به فاصله تقریبی 2 اینچ (5 سانتی متر) از هم جدا کنید ، و البته باید فضای بیشتری برای ارقام بزرگتر فراهم کنید. ردیف ها باید در فاصله تقریبی 1 فوت (30 سانتی متر) از هم کاشته شوند.هنگامی که جوانه های تربچه حدود 1 اینچ (2.5 سانتیمتر) بزرگ شدند تربچه ها را تنُک کنید. هدف این است که فقط سر تربچه را با یک قیچی کوچک از سطح خاک قطع کنید.

اگر در حال کاشت یک رقم تربچه بزرگ هستید، بذرها را در عمق 1 اینچ تا 1 و  1/2 اینچ (12.5 میلی متر) کاشت کنید.

کاشت تربچه ها بعنوان گیاه همراه (companion plants) بخوبی نتیجه می دهد، زیرا بسیاری از حشرات را از گیاهان معمولی دور نگه می دارد و سریعتر نیز رشد می کنند. آنها را در کنار هویج ، جعفری و کلم بکارید.

تربچه ها را همزمان با رشدشان، آبیاری کنید. بستر کاشت تربچه را مرطوب نگه دارید ، اما خیس نشود. تربچه ها را بطور مکرر و یکنواخت آبیاری کنید زیرا اینکار منجر به رشد سریع آنها می شود. اگر تربچه خیلی آهسته رشد کند ، طعم تند و چوبی ایجاد می کند. کمپوست را بصورت دلخواه به بستر تربچه اضافه کنید تا به حفظ رطوبت کمک کند.اگر تربچـه ها را بطور مساوی آبیاری نکنید (برای مثال ، چند روز آبیاری نکنید و سپس آنها را غرقاب کنید) تربچـه ها ترک می خورند.

 

انجیراستور: تربچه ها را برداشت کنید. وقتی که ریشه های تربچـه حدود 1 اینچ (2.5 سانتی متر) قطر پیدا کردند، تربـچه ها معمولاً برای برداشت آماده شده اند. پاکت بذر را از لحاظ اندازه مورد انتظار در زمان برداشت و زمان بلوغ تربچـه ها بررسی کنید. برای برداشت محصول، کل گیاه را با دست از زمین بیرون بکشید.

همچنین می توانید خاک را عقب رانده و ببینید که آیا تربچـه ها رشد کرده اند یا خیر. چند عدد از تربـچه را از خاک بیرون بکشید و آنها را تست کنید. این کار به شما می گوید که آیا آماده برداشت هستند یا خیر.

برخلاف بسیاری از سبزیجات ریشه ای، تـربچه نمی تواند در زمین باقی بماند ، زیرا انجام این کار باعث می شود که آنها سفت و چروک شوند.

 

تربچه های برداشت شده را تمیز و ذخیره کنید. با دست خاک ها را از روی تربچه ها پاک کنید و سپس آنها را تا 2 هفته در یک مکان خنک و تاریک نگهداری کنید. قبل از خوردن آنها را با آب بشویید.

 

با مشکلات قارچی تربچه ها مقابله کنید. انواع مختلفی از قارچ ها وجود دارد که می توانند تربچه ها را از بین ببرند یا  طعم و مزه ی تربچه ها را بد کنند. معمولاً علائم آشکاری و واضحی از مشکلات قارچی وجود دارد که می توانید آن ها را مشاهده کرده و برطرف نمایید.

 

اگر لکه و نقاط زرد و خاکستری کمرنگ، روی برگهای تربچـه ظاهر شود ، ممکن است تربچـه دچار بیماری قارچی لکه برگی یا لکه برگی سپتوریایی شده باشد. اگر با این مشکل مواجه شدید، اطمینان حاصل کنید که بستر کاشت تـربچه به خوبی زهکشی می شود (آب فقط در یک جا نمی نماند) و مواد آلی (مانند کمپوست) به خاک اضافه کنید. تربـچه های آلوده را جدا کنید. برای جلوگیری از این مشکل ، تناوب زراعی را در محصولات اجرا کنید  تا بار دیگر تربچـه ها در همان بستر کاشت، کاشته نشوند. همچنین ، باغ  را از بقایای گیاهان (گیاهان مرده ، علفهای هرز و غیره) دور نگه دارید.

اگر لکه های سبز کمرنگ در قسمت فوقانی برگها بهمراه  لکه های بافت دار  قهوه ای که با حاشیه زرد رنگ احاطه شده اند،  در قسمت زیرین گیاه ظاهر شوند، ممکن است گیاه تربـچه دچار بیماری قارچی سفیدک کرکی یا دروغین یا درونی شده باشد. از گیاهان آلوده خلاص شوید و مطمئن شوید که گیاهان را بیش از حد آبیاری نکرده اید. از تجمع بیش از حد گیاهان تربچه روی هم از طریق تنُک کردن، جلوگیری کنید. برای جلوگیری از سفیدک کرکی ، حتماً تناوب زراعی را انجام دهید و باغ را عاری از علف های هرز نگه دارید.

انجیراستور: اگر برگ های تـربچه بین رگه هایشان زرد شود ، و اگر حاشیه برگها قهوه ای و به سمت بالا پیچیده شود ، و پایه ی ساقه گیاه قهوه ای تیره ، سیاه و لکه دار شود، تربـچه ها ممکن است دچار یک بیماری قارچی بنام ساق سیاه شده باشند. مواد آلی مانند کمپوست را به بستر گیاه اضافه کنید و اطمینان حاصل کنید که خاک به خوبی زهکش شده است (آب زیاد در یک مکان باقی نمانده و بیش از حد نیز آبیاری نمی کنید). برای جلوگیری از این امر ، همچنین با تناوب کشت احتمال بروز بیماری را کاهش دهید.

از شر حشرات مشکل ساز در زمین تربچـه رها شوید. قارچ ها تنها مواردی نیستند که بتوانند در تربچه مشکل ایجاد کنند. برخی از حشرات نیز می توانند به سراغ گیاهان تربـچه بیایند و از آنها تغذیه کنند تا آنها شروع به مردن کنند. بسیاری اوقات می توانید با تمیز نگه داشتن باغ از بقایای گیاهی و علفهای هرز ، از این حمله ی این حشرات جلوگیری کنید. البته اگر حشرات در باغ ظاهر شوند ، روش هایی وجود دارد که می توانید با آنها مقابله کنید.

 

اگر برگهای تربـچه پژمرده به نظر برسند و  در ریشه ها سوراخ و شیار مشاهده کردید ، ممکن است دارای مگس ریشه باشید. این حشرات کوچک کرم های کوچک ، خاکستری / سفید و بی پا هستند. مگس ها تخم های خود را در خاک کنار گیاه قرار می دهند. برای خلاص شدن از شر آنها ،  آهک یا خاکستر چوب را در پایه گیاهان تربـچه اضافه کنید. صبر کنید و سپس تربـچه ها را تا زمانی که هوا هنوز خشک تر نشده بکارید تا از چرخه عمر مگس ریشه در امان بمانید.

اگر سوراخ های ریز  در برگهای تربـچه مشاهده کردید ، ممکن است سوسک کک داشته باشید. این حشرات کوچک سوسک های برنز یا سیاه بطول  1/16 اینچی (2.9 سانتی متر) هستند. اگر فهمیدید که این حشرات را دارید ، خاک دیاتومه بپاشید، که یک نوع سنگ نرم و رسوبی است و به راحتی به پودر سفید رنگ و ریزی تبدیل می شود. و می تواند به عنوان یک قاتل  طبیعی برای حشرات عمل کند. همچنین باید زمین را زیر و رو دهید تا چرخه زندگی سوسک ها نیز مختل شود.

اگر گیاهان تربـچه دارای لکه های سفید یا زرد مایل به زرد ، و دارای برگهای تغییر شکل یافته باشند، یا اگر گیاهان پژمرده شده باشند ، ممکن است حشرات کفشدوزک داشته باشید. این حشرات سیاه رنگ با نقاط زرد یا قرمز یا نارنجی هستند ، مایعات را از بافت گیاه تربـچه بیرون می کشند. تمام حشرات و توده های تخم را از گیاهان جدا و از بین ببرید. برای کمک به نگه داشتن آنها در بیرون باغ، مکان مورد نظر را از انواع حشرات از قبیل بقایای محصول و علفهای هرز  پاک نگه دارید.اگر برگهای گیاه تربـچه به رنگ زرد کدر تبدیل شده باشد، و اگر آنها پیچیده و شکننده باشند، گیاه تربـچه ممکن است دچار بیماری مایکوپلاسمای فیلودی ( Aster yellows) شده باشند که توسط زنجرک ها Leafhoppers گسترش یافته است. اگر اینگونه است ، گیاه یا گیاهان آلوده را جمع آوری کرده و با حذف علفهای هرز و بقایای گیاهی ، جمعیت زنجرک ها را کنترل کنید.

 

خاک را بررسی کنید. درجه حرارت خاک، نوع و میزان آب دریافتی، می تواند نقش مهمی در عملکرد گیاه تربـچه داشته باشد. به یاد داشته باشید که باید گیاهان و خاک بطور مساوی آبیاری شوند (البته بیش از حد آبیاری نشوید) و مقدار pH خاک نیز درست باشد.

اگر تربـچه طعم خیلی تیز و تندی داشت، به احتمال زیاد بدان معنی است که خاک آن، خیلی خشک یا دمای خاک خیلی گرم بوده است (بالای 90 درجه فارنهایت یا ). برای محافظت از ریشه ها و خنک کردن خاک ، 2 تا 3 اینچ (5–8 سانتیمتر) مالچ آلی به خاک اضافه کنید. تـربچه ها را بطور همزمان 2 تا 3 ساعت آبیاری کنید و سپس صبر کنید تا خاک حداقل تا عمق 4 اینچ (10 سانتیمتر) خشک شود.

اگر ریشه تربـچه چوبی و سفت باشد، دمای خاک احتمالاً خیلی بالا بوده و آبیاری نقطه ای و یکی درمیان بوده است. اطمینان حاصل کنید که ریشه ها با خاک پوشانده شوند تا خنک بماند و بطور مساوی نیز آبیاری کنید. همچنین ، به محض اینکه تربچه ها به اندازه کافی بزرگ شدند، آنها را برداشت کنید ، تا بیش از حد بزرگ و ترک خورده نشوند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

پنج + شش =